Pomiar na platformie SO-CHECK

Pomiar na platformie SO-CHECK – innowacyjna i nieinwazyjna metoda w oparciu o platformę SO-CHECK – składa się z następujących pomiarów:

Oligo-check – funkcjonalna ocena organizmu z wykorzystaniem spektrofotometrii VIS–NIR

to bezbolesna i nieinwazyjna metoda pozwalającą na funkcjonalną ocenę stanu organizmu na poziomie komórkowym – w tym funkcjonalnej gospodarki mikroskładników organizmu –  minerałów, witamin (tkankowa dostępność biologiczna). Wskazuje możliwe ryzyko przeciążenia metalami ciężkimi w organizmie.

Pomiar określa także tendencje do wybranych dysfunkcji organizmu m.in. w zakresie: pracy układu pokarmowego, równowagi kwasowo-zasadowej, zanieczyszczenia wątroby,  pracy systemu odpornościowego, nerwowego i hormonalnego, jakości skóry (antyaging), stanu włosów, paznokci i stawów. Wskazuje predyspozycję do otyłości u mężczyzn i  cellulitu u kobiet.

 

Pomiar odbywa się za pomocą  urządzenia fotospektrometrycznego – przenośnego skanera optycznego, który przykładany jest na moment w czterech punktach na dłoni. Są to tzw. meridiany, czyli kanały przepływu energii. U osób leworęcznych skanerem dotyka się prawej dłoni, a u praworęcznych odwrotnie.

 

Więcej o tej metodzie można znaleźć pod linkiem: https://so-check.pl/pisza-o-nas

Przed pomiarem nie używamy do mycia rąk mydła, detergentów i innych dezynfekujących substancji czy tłustych kremów/balsamów/żelów (jeśli zachodzi konieczność umycia rąk przed pomiarem – myjemy je wyłącznie ciepłą wodą). Dłonie muszą być suche.

Przykładowe Wyniki Badań OligoCheck

Poniżej opis pomiaru opracowany przez dr hab. Ewę Kłodzińską:

Funkcjonalna ocena organizmu z wykorzystaniem spektrofotometrii VIS–NIR

Charakterystyka metody

Wykorzystywana jest nieinwazyjna metoda tkankowej spektrofotometrii VIS–NIR (Visible–Near Infrared Spectroscopy), umożliwiająca funkcjonalną ocenę wybranych parametrów biologicznych organizmu na podstawie analizy właściwości optycznych tkanek.

Metoda opiera się na analizie zjawiska odbicia i pochłaniania promieniowania elektromagnetycznego z zakresu światła widzialnego i bliskiej podczerwieni (400 – 1100 nm) przez powierzchowne tkanki dłoni.

Pomiar wykonywany jest z wykorzystaniem wielu długości fal w standaryzowanych punktach pomiarowych. Uzyskane widma analizowane są z zastosowaniem algorytmów chemometrycznych oraz modeli statystycznych, umożliwiających funkcjonalną ocenę wybranych parametrów biologicznych.

Badanie jest całkowicie nieinwazyjne, bezbolesne i nie wymaga pobrania materiału biologicznego. Jego wykonanie trwa około 5–10 minut. Przed badaniem zaleca się, aby dłonie były czyste, suche i pozbawione kremów oraz innych kosmetyków, które mogłyby wpłynąć na odczyt.

Metoda dostarcza informacji o względnych zmianach wybranych parametrów biologicznych i biochemicznych, które mogą stanowić uzupełnienie kompleksowej oceny funkcjonowania organizmu.

Co ocenia technologia VIS–NIR?

Technologia umożliwia funkcjonalną ocenę wybranych parametrów związanych z funkcjonowaniem organizmu, w szczególności:

  • względnych wskaźników dotyczących wybranych makro- i mikroelementów,
  • wybranych witamin oraz kofaktorów metabolicznych,
  • markerów związanych ze stresem oksydacyjnym,
  • parametrów dotyczących równowagi mineralnej,
  • wskaźników odnoszących się do kondycji skóry, włosów, paznokci oraz tkanki łącznej,
  • wybranych parametrów funkcjonalnych autonomicznego układu nerwowego – w zależności od zastosowanego modułu.

Uzyskane wyniki mają charakter informacji funkcjonalnej i mogą stanowić dodatkowy element wspierający kompleksową ocenę stanu organizmu.

Jak interpretowane są wyniki?

Sam pomiar stanowi pierwszy etap procesu oceny.

Najważniejszym elementem jest interpretacja uzyskanych danych w odniesieniu do obrazu klinicznego, wywiadu, zgłaszanych dolegliwości oraz – w razie potrzeby – wyników badań laboratoryjnych, obrazowych i innych procedur diagnostycznych.

Interpretacja uwzględnia wzajemne zależności pomiędzy analizowanymi parametrami oraz ich znaczenie biologiczne, dzięki czemu możliwe jest wskazanie obszarów wymagających dalszej diagnostyki lub monitorowania.

W uzasadnionych przypadkach lekarz lub inny specjalista może zalecić wykonanie dodatkowych badań laboratoryjnych, obrazowych albo konsultacji specjalistycznych w celu pełniejszej oceny stanu zdrowia.

Czego technologia VIS–NIR nie mierzy?

Badanie nie wykonuje bezpośrednich oznaczeń laboratoryjnych i nie określa rzeczywistych stężeń substancji we krwi, surowicy, osoczu, moczu, ślinie ani innych materiałach biologicznych.

Metoda nie oznacza między innymi:

  • stężenia witamin, minerałów ani pierwiastków we krwi,
  • poziomu hormonów,
  • markerów nowotworowych,
  • parametrów biochemicznych, takich jak ALT, AST, kreatynina, CRP, glukoza czy lipidogram,
  • wyników morfologii krwi,
  • obecności drobnoustrojów,
  • materiału genetycznego,
  • zmian anatomicznych narządów.

Badanie nie zastępuje diagnostyki laboratoryjnej, badań obrazowych ani konsultacji lekarskich.

Czego nie robimy?

Badanie funkcjonalne:

  • nie służy samodzielnemu rozpoznawaniu ani wykluczaniu chorób,
  • nie zastępuje procesu diagnostycznego prowadzonego przez lekarza,
  • nie stanowi samodzielnej podstawy do podejmowania decyzji terapeutycznych,
  • nie zastępuje badań laboratoryjnych, badań obrazowych ani innych procedur diagnostycznych,
  • nie stanowi podstawy do samodzielnego odstawiania lub modyfikowania leczenia farmakologicznego.

Co robimy?

Funkcjonalna ocena VIS–NIR wykorzystywana jest jako element wspierający całościową ocenę organizmu.

Uzyskane informacje mogą zostać zestawione z wynikami badań laboratoryjnych, obrazowych oraz konsultacji specjalistycznych. Pozwala to na bardziej kompleksową ocenę stanu organizmu oraz planowanie dalszego postępowania diagnostycznego, profilaktycznego lub terapeutycznego.

Celem jest wykorzystanie nowoczesnych metod wspomagających indywidualizację postępowania przy zachowaniu zasad medycyny opartej na dowodach oraz obowiązujących standardów diagnostycznych.

Ważna informacja

Badanie z wykorzystaniem spektrofotometrii VIS–NIR stanowi narzędzie wspomagające ocenę funkcjonalną organizmu.

Uzyskane wyniki nie są laboratoryjnymi oznaczeniami stężeń substancji biologicznych i powinny być interpretowane wyłącznie w kontekście całokształtu obrazu klinicznego oraz – w razie potrzeby – wyników badań dodatkowych.

Interpretacja wyników nie stanowi samodzielnej porady medycznej ani diagnozy medycznej.

Ostateczne rozpoznanie choroby, kwalifikacja do leczenia oraz decyzje dotyczące farmakoterapii podejmowane są wyłącznie przez lekarza na podstawie pełnej oceny klinicznej oraz obowiązujących standardów diagnostycznych.

W przypadku występowania objawów chorobowych lub niepokojących wyników badań konieczna jest konsultacja lekarska oraz przeprowadzenie odpowiedniej diagnostyki medycznej.

Funkcjonalna ocena VIS–NIR może stanowić element kompleksowego podejścia do zdrowia, łączącego interpretację funkcjonalną z konsultacjami specjalistycznymi oraz – w razie potrzeby – diagnostyką laboratoryjną i obrazową.

Dodatkowym elementem analizy może być funkcjonalna ocena układu krążenia.

Cardi-check

– funkcjonalna ocena wybranych parametrów sercowo-naczyniowych i neurowegetatywnych za pomocą Oximetru.

Wyróżniamy w nim następujące wskaźniki:

  • Cardiflex – pozwala ocenić elastyczność naczyń krwionośnych (zdolności naczyń do rozszerzania i kurczenia) oraz zdolność układu sercowo-naczyniowego do utrzymywania stabilności podczas codziennych obciążeń organizmu;
  • Cardistress – pozwala ocenić stan stresu oraz zdolność organizmu do adaptacji i powrotu do równowagi po narażeniu na czynnik stresowy;
  • Autonomiczny układ nerwowy – pokazuje funkcjonalną ocenę równowagi układu współczulnego (odpowiedzialnego za mobilizację organizmu) i przywspółczulnego (odpowiedzialnego za regenerację i odpoczynek);
  • Zmienność rytmu serca (HRV) HRV (Heart Rate Variability) – określa procentowo częstotliwość rytmu serca;
  • Indeks natlenienia tkanek – funkcjonalny wskaźnik związany z efektywnością dostarczania tlenu do tkanek;
  • Indeks pulsu – parametr opisujący charakterystykę fali tętna;

 

Pomiar trwa ok. 3 minuty. Dane są sczytywane z palca wskazującego ręki niedominującej.

Uwaga – przeprowadzenie pomiaru cardi-check może zostać uniemożliwione w przypadku gdy płytka paznokcia pokryta jest grubą warstwą lakieru do paznokci / żelu lub założone są na nią tipsy / hybrydy /akryle itp. Również w przypadku bardzo grubego, zrogowaciałego naskórka palca wskazującego lub drobnych palców (u małych dzieci) przeprowadzenie pomiaru może okazać się niemożliwe.

Do pomiaru należy ściągnąć zegarki typu smartwatch, wyciągnąć z kieszeni telefon komórkowy i odłożyć na bok w celu wyeliminowania zakłócenia promieniowaniem elektromagnetycznym, które mogą wywołać powyższe urządzenia.

Przykładowe Wyniki Badań CardiCheck

Poniżej opis pomiaru CardiCheck opracowany przez dr hab. Ewę Kłodzińską:

Charakterystyka badania CardiCheck

CardiCheck to nieinwazyjne badanie funkcjonalne, stosowane na świecie w badaniach wytrzymałościowych oraz w obszarze medical wellness. Na podstawie analizy fali tętna i zmienności rytmu serca (HRV) ocenia wybrane aspekty regulacji układu sercowo-naczyniowego i autonomicznego układu nerwowego.

Należy podkreślić, że zgodnie z informacjami producenta badanie ma charakter funkcjonalny i nie służy do diagnozowania chorób – nie stanowi podstawy do postawienia diagnozy medycznej.

Zakres analizy

1. Parametry oceny układu krążenia

Indeks pulsu
Ogólna charakterystyka fali tętna – ocena jakości propagacji, regularności i cech hemodynamicznych przepływu krwi.

Indeks natlenienia tkanek
Funkcjonalna ocena utlenowania tkanek, efektywności dostarczania tlenu i jakości mikrokrążenia. Nie jest to pomiar saturacji SpO₂.

CardiFlex – elastyczność
Ocena właściwości elastycznych naczyń – podatności ścian, zdolności do rozszerzania i kurczenia oraz adaptacji do zmian ciśnienia.

CardiFlex – odporność
Funkcjonalna zdolność układu krążenia do utrzymywania stabilności hemodynamicznej podczas codziennych obciążeń.

2. Parametry związane ze stresem i regulacją nerwową

CardiStress – stan stresu
Ocenia wzorce charakterystyczne dla pobudzenia układu współczulnego i reakcji organizmu na obciążenia. Nie jest to psychologiczna ocena poziomu stresu emocjonalnego.

CardiStress – odporność na stres
Określa zdolność organizmu do utrzymywania równowagi i powrotu do stanu wyjściowego po zadziałaniu czynników stresowych.

3. Zmienność rytmu serca (HRV) i analiza widmowa

HRV określa naturalne różnice czasu pomiędzy kolejnymi uderzeniami serca i odzwierciedla aktywność autonomicznego układu nerwowego.

Znaczenie poszczególnych pasm częstotliwości:

  • VLF (Very Low Frequency; <0,04 Hz) – związane z długoterminowymi procesami regulacyjnymi, między innymi termoregulacją oraz układem renina–angiotensyna–aldosteron. Niska moc VLF była kojarzona w badaniach z arytmią, stanami zapalnymi i PTSD.
  • LF (Low Frequency; 0,04–0,15 Hz) – odzwierciedla aktywność zarówno układu współczulnego, jak i przywspółczulnego oraz aktywność baroreceptorów. Interpretacja tego pasma bywa przedmiotem dyskusji.
  • HF (High Frequency; 0,15–0,40 Hz) – uznawany za wskaźnik aktywności układu przywspółczulnego, związany z rytmem oddechowym. Niskie wartości HF korelują ze stresem i stanami lękowymi.
  • Stosunek LF/HF – bywa interpretowany jako wskaźnik równowagi współczulno-przywspółczulnej, chociaż jego wartość diagnostyczna jest dyskutowana ze względu na zależność od warunków pomiaru.

4. Ocena autonomicznego układu nerwowego

Badanie ocenia wzajemne proporcje aktywności dwóch głównych części autonomicznego układu nerwowego:

  • Układ współczulny (ortosympatyczny) – mobilizuje organizm, przyspiesza akcję serca, podnosi ciśnienie i przygotowuje do wysiłku.
  • Układ przywspółczulny (parasympatyczny) – odpowiada za procesy regeneracyjne, odpoczynek oraz zwolnienie pracy serca.

Podsumowanie

CardiCheck oferuje funkcjonalną ocenę wybranych parametrów sercowo-naczyniowych i neurowegetatywnych. Jest przydatny w monitorowaniu adaptacji organizmu do obciążeń, regeneracji oraz ogólnej kondycji regulacyjnej. Nie zastępuje jednak badań diagnostycznych i nie może stanowić podstawy do rozpoznawania chorób.